De Français-expeditie van Jean-Baptiste Charcot

Toen in de lente van 1903 het nieuws bekend raakte dat de Antarctic-expeditie van Otto Nordenskjöld vermist was, besloot de Fransman Jean-Baptiste Charcot onmiddellijk naar Antarctica te varen om te helpen zoeken. Geld was geen probleem. Zijn vader, een wereldvermaard neuroloog, was tien jaar eerder gestorven en Charcot had een fortuin geërfd. Met dat geld liet hij een schip bouwen, de Français, voor een expeditie naar de noordpool. Maar uiteindelijk werd het naar de andere kant van de wereld.

Op 15 augustus 1903 stond de Français vertrekkens klaar. Maar een arbeidsongeval kostte het leven van François Maignan, een van de matrozen. Daardoor koos het schip pas op 27 augustus het ruime sop. Een van de opvarenden was Adrien de Gerlache. Maar toen de Français in Brazilië aankwam, had de Belg zo'n heimwee naar zijn verloofde dat hij verkoos naar Europa terug te keren.

Ondertussen was de expeditie van Nordenskjöld al gered. Omdat Charcot nu toch in de buurt was, besloot hij de westkust van het Antarctisch schiereiland te onderzoeken. Hij vermeed de Rosszee wegens de rivaliteit tussen verschillende landen in dit gebied. Robert Scott noemde hem daarom "the gentleman of the Pole".

Op 19 februari 1904 ontdekte hij Port Lockroy op Wiencke Island. De expeditie bracht de winter door in een baai van Booth Island. De astronoom, de topograaf, de zoöloog en de geoloog deden hun werk. Tijdens de winter stierf het troeteldier van de expeditie, het varken Toby. Hij had een emmer vis binnengespeeld, maar ook de haken warmee de vis was gevangen.

De Français voor Booth Island

In de lente kwam het schip onzacht in aanraking met een rots. Het water stroomde binnen en de Français haastte zich naar Wiencke Island waar er gedurende tien dagen alles werd gedaan om het gat te dichten. Dit lukte min of meer zodat Charcot naar Buenos Aires kon varen. Daar verkocht hij de Français aan Argentinië.

Volgende pagina |
Terug naar overzicht expedities |