De United States Exploring Expedition van Charles Wilkes

Opnieuw begonnen regeringen belangstelling te tonen voor Antarctica. Enkele grote expedities werden opgezet met als doel nieuw land voor het vaderland te ontdekken en, meer wetenschappelijk, te weten te komen waar de magnetische zuidpool juist ligt.

Amerikanen zouden geen Amerikanen zijn als ze het niet groots aanpakten. De United States Exploring Expedition onder leiding van luitenant Charles Wilkes bestond uit maar liefst zes schepen (de Vincennes, de Peacock, de Porpoise, de Relief, de Sea Gull en de Flying Fish) en 433 manschappen (negen wetenschappers, 82 officieren en 342 matrozen).

De expeditie had als taak de hele Stille Oceaan te bestuderen, dus ook Antarctica. Begin 1840 bracht de expeditie meer dan tweeduizend kilometer Antarctische kust in kaart, van Cape Hudson in Adelie Land (een jaar eerder ontdekt door Dumont d'Urville) tot de Shackleton Ice Shelf (die toen uiteraard nog niet zo heette). Een groot deel van de streek die in kaart werd bracht, heet nu Wilkes Land. IJs belette de Amerikanen verder op zoek te gaan naar de magnetische pool.

Volgende pagina |
Terug naar overzicht expedities |