Jules-Sébastien-César Dumont d'Urville ontdekt Terre Adélie

De expeditie van de Fransman Jules-Sébastien-César Dumont d'Urville, de man die in 1820 de Venus van Milo naar Frankrijk haalde, was ietwat bescheidener dan deze van Charles Wilkes: twee schepen, de Astrolabe en de Zélée, deze laatste onder leiding van Charles Hector Jacquinot, en een 180-tal manschappen.

Dumont d'Urville, een man van de wereld die vloeiend Engels, Duits, Grieks, Hebreeuws, Italiaans en Spaans sprak, had als opdracht de Franse invloed in de zuidelijke oceaan uit te breiden en, als er nog een beetje tijd over was, de magnetische pool te ontdekken.

Op 21 januari 1839 landden een paar van zijn manschappen op een klein eilandje dat een paar honderd meter verwijderd was van het vasteland. Alle land dat ze in de verte zagen, werd in naam van Frankrijk in bezit genomen en kreeg de naam Terre Adélie, naar Adèle Dorothee, de vrouw van Dumont d'Urville.

Plots sloeg het weer om, het werd kouder en uit angst ingevroren te geraken, besloot Dumont d'Urville de zoektocht naar de magnetische zuidpool te staken en terug noordwaarts te varen. Onderweg bemerkten ze in de verte een schip. Het was de Porpoise, een schip van de expeditie van Wilkes, dat op weg was naar het westen. Er werd geen moeite gedaan om met elkaar in contact te komen.

Volgende pagina |
Terug naar overzicht expedities |