De Scotia-expeditie
van William Speirs Bruce
Toen
Robert Scott hem vroeg om deel te nemen aan de Discovery-expeditie,
liet William Speirs Bruce weten geen belangstelling
te hebben. De Schot was druk bezig zelf een expeditie op
poten te zetten, de Scottish National Antarctic Expedition.
Bruce was het bovendien niet eens met het voornaamste doel
van de Discovery-expeditie, namelijk de geografische
zuidpool bereiken. Hij wou naar Antarctica om wetenschappelijk
onderzoek te doen.
Op 2 november 1902 vertrok de Scotia met aan boord
25 man, waaronder een zoöloog, een botanist, een taxidermist,
een meteoroloog, een geoloog, een bacterioloog en niet te
vergeten een doedelzakspeler. Het was de bedoeling de Weddellzee
op te varen, maar het pakijs maakte dit onmogelijk.
Bruce besloot de winter door te brengen in een baai van
het bergachtige Laurie Island dat deel uitmaakt van de South
Orkney Islands. Nauwelijks een paar dagen na aankomst vroor
de baai (die later de naam Scotia Bay kreeg) dicht.
Op 1 april 1903 werd Osmond House ingehuldigd, het eerste
meteorologisch station in Antarctica. Tijdens de winter
hielden de wetenschappers zich verder bezig met het bestuderen
van de aanwezige fauna en flora. Toen de Scotia
zich in de lente uit het pakijs kon bevrijden, zette de
expeditie koers naar Argentinië. Zes man bleven achter
op Laurie Island om het weerstation draaiende te houden
en om de pinguïns te bestuderen die in de lente massaal
naar het eiland waren afgezakt om er te broeden.

De leden van de Scottish
National Antarctic Expedition
In Buenos Aires droeg Bruce de verantwoordelijkheid voor
Osmond House over aan de Oficina Meteorologica Argentina.
Het weerstation bestaat vandaag de dag nog altijd, maar
heet nu Orcadas. Vooraleer verder naar het zuiden te varen
werd er nog een ommetje naar Laurie Island gemaakt. Bruce
had drie Argentijnen cadeau gekregen die hij samen met de
kok en meteoroloog R.C. Mossman afzette
bij Osmond House.
In januari 1904 lukte het de Scotia dan toch de Weddellzee
op te varen. Daar ontdekte de expeditie Coats Land, een
uitloper van Enderby Land. Uit angst ingesloten te raken
en de winter in Antarctica te moeten doorbrengen, wendde
de Scotia de steven en zette koers richting Schotland.
Onderweg deed de expeditie nog enkele eilanden aan waar
voor het eerst gebruik werd gemaakt van de meest recente
spitstechnologie: de filmcamera. Onvergetelijk zijn ook
de foto's waarop een keizerpinguïn een doedelzakserenade
moet ondergaan. De vijf mannen die op Laurie Island waren
achtergebleven, werden pas op 31 december 1904 opgepikt
door de Uruguay.

Een keizerpinguïn ondergaat een doedelzakserenade
De Schotse expeditie was een regelrecht succes. Geen enkele
expeditie had zoveel wetenschappelijke resultaten opgeleverd.
Hoewel Bruce zich ging toeleggen op de noordpool, bleef
hij Antarctica in een warm hart toedragen. Toen hij in 1921
stierf, werden zijn assen over de Antarctische wateren uitgestrooid.
Volgende
pagina |
Terug naar overzicht expedities |

|